21. Kunlaboro :
(1) Subteno por la disvastigaj kaj enkondukaj kursoj,

    de la Nagasaka Esperanta Asocio. Disponigo de la broŝuro por la lingvopromocio de Esperanto "Esperanto: Pontlingvo" (eldonita de la Trejnejo de Esperanta Trejnado Sue) (aĉetita de FUKAHORI Joŝifumi, por uzi komencantaj kursoj, ktp.).
(2) Subtenode lernejo en la urbo Lomé, Togolando.
   Li instruas Esperanton al infanoj en la lernejo (Instituto de Zamenhof; Lernejestro estas S-ro GBEGLO Koffi). Li alvokis amikojn tra la mondo por donaci Esperantajn librojn. Eĉ se libroj estus kolektitaj, vortaro estus necesa por lernado, do kun helpo de kunlaboranto kiu komprenas la francan (Mitsuko Mizuno). ŝi kreis la vortaron "Vortaretoeofa" (Esperanto/Franca), bazitan sur la redaktado de "La Semo de Esperanto" (supervidita de NUKINA Yoshitaka), kaj provizis la datumojn. Bedaŭrinde, la vortaro ne estis kreita ĉar ne ekzistas preseilo loka kondiĉo kaj ili ne povas aĉeti paperon.
Alie, ĉar ne ekzistis retejo enhavanta informojn pri la agadoj de la lernejo, mia organize "Esperanto-Denshujo Sue" faris kaj subtenis la retejon bazitan sur artikolo de preidanto GBEGLO Koffi.
(3) Infanedukadaj Organizoj en la Demokratia Respubliko Kongo.
   En la Demokratia Respubliko Kongo, multaj infanoj luktis por vivteni sin pro la interna milito kaj vulkanaj erupcioj. Ekzistas klopodoj provizi edukadon por ĉi tiuj infanoj, kaj ekzistas instruistoj, kiuj uzas Esperanton kiel komunan lingvon. Ni provizis la datumojn por la vortaro "Vortaroeofa", kiu estis raportita en sekcio (2) supre.
   Ĉar ĝi estas franclingva lando, kvankam ni provizis la vortarajn datumojn, ne ekzistas presistoj por presi ĝin, kaj la vortaro ne estis kreita ĉar la prioritato estas sendi la infanojn al lernejoj. Mi petis la Ambasadejon de la Demokratia Respubliko Kongo en Japanio subteni la presadon de la vortaro en Japanio kaj provizi financan helpon por sendi ĝin al Afriko, sed tio ne realiĝis.
(4) Kreado de retejo por subteni vidhandikapulojn.
   Esplorante kiel vidhandikapuloj legas retpoŝtojn, mi eksciis valoran programon de "ESPTAPI", programaro por parolo-teksto kreita de S-ro JAMANO Toŝio de la Tojonaka Esperanta Asocio.
   Mi ankaŭ foje subtenis S-ron JUNOKAŬA Mikio, akupunkturiston loĝantan en la gubernio Fukuoka (Prezidanto de la Esperanta Promocia Asocio).
   Plue, S-ino LAN NGOC, vjetnama esperantisto (universitata profesorino pri la franca lingvo) vizitis nia gubernio Fukuoka-ken por inspekti japanajn instalaĵojn subtenantajn vidhandikapulojn kaj brajlajn bibliotekojn. Ŝi vizitis la Superan Lernejon por Blinduloj de Fukuoka (en urbo Dazaifu-ŝi) kaj observis klasojn kaj dormejojn.
(5) Ĝemelurboj.
a. La urbeto Arita-ĉou (Saga-prefektujo, Japanio) kaj la urbo Meissen (Germanio).
La Japana Esperanta Asocio ricevis informojn de S-ino Marianne DO'RNER, kiu loĝas en la urbo Coswig (apud Meissen), ke ŝi volas interŝanĝi kun esperantistoj en la urbeto Arita. JAMAZAKI Juuiĉi  loĝanto en lagubernio Saga-ken, ricevis la petleteron pere de Japana Esperanto-Instituto (JEI), sed mi (HAŜIGUĈI Ŝigejuki), kiu tiutempe loĝis en la urbeto Karacu-ŝi kaj havis ŝatokupon aprezi ceramikaĵojn, transprenis la peton de la urbo Meissen.
Mi tuj sendis leteron al s-ino Marianne DO"RNER, kaj mi proponis okazigie ekspozicion pri Arita Ceramika Festivalo. Ŝia respondo baldaŭ alvenis al mi.
b. Por la 30-a Datreveno de la Ĝemelurba Interkonsento inter Bordozo (Bordeaux) kaj urbo Hukuoka-ŝi (Fukuoka-ŝi).
Kiam la loka ĵurnalo "Nishinippon Shimbun" raportis, ke la Urbestro de Hukuoka-ŝi vizitos Bordozo, mi serĉisesperantisto en tiu urbo per la Jarlibro de UEA kaj proponis okazigi fotekspozicion. Grupo de fotografiaj entuziasmuloj en nia gubernio provizis multajn grandformatajn kolorfotojn la nia projekto. Mi proponis al esperantisto en Bordozo ke post ekspozicio vi rajtas disdoni belegajn fotojn al volontuloj. 
(6) Propono por Japana Vojaĝagentejo (Publika Korporacio, Japana Turisma Buroo (JTB)) pri Lernejaj Ekskursoj el Ĉinio.
En oktobro 2004, la loka ĵurnalo "Nishinippon Shimbun"  publikigis anoncon de la JTB-filio Hukuoka pri la plano subteni lernejajn ekskursojn el proksima kaj najbara  lando Ĉinio. Mi tuj vizitis oficejon de JTB por demandi pri la detaloj de ilia plano, sed dum la anonco, nur skiza plano estis havebla.
Mi eksciis el la novaĵartikolo, ke ili ankaŭ volis plani interŝanĝojn kun japanaj lernejoj, do mi proponis uzi Esperanton kiel komuna lingvo, internacian lingvon, kaj transdonis la koncernajn materialojn al la respondeculo.
En februaro 2005, kiam mi demandis pri la progreso, oni diris al mi, ke JTB ankoraŭ ne estas preta, kaj bedaŭrinde, la plano estis nuligita.